อาทิตย์อิ่มหมี ที่เยาวราช ตลาดน้อย

วันอาทิตย์ที่ผ่านมาเป็นวันอาทิตย์ที่แสนจะขี้เกียจ
กว่าจะลากบอดี้ออกจากบ้านหาข้าวกินได้ก็เกือบบ่ายสอง
ถึงกระนั้น เราก็ยังขยันพอที่จะมองหาว่า เราจะไปทานอะไรกันดี
ไม่ได้ชิลหาอะไรกินในเมืองกับเพื่อนๆมาสักระยะแล้วนะเนี่ย


กีบจังนำเสนอร้านกว้านสิ่วกี่
ตอนแรกๆก็ลังเลอยู่ว่า บางที่มันจะปิดทำการรึเปล่าน้า
หรือว่าจะไปเดินเล่นแถวถนนพระอาทิตย์ หม่ำโรตีมะตะบะที่คิดถึงดี
แต่ เอาเนะ แถวตลาดน้อย เยาวราช ร้านนั้นปิด ก็ไปอีกร้านก็ได้ มีร้านให้เลือกเยอะแยะเลย




มื้อกลางวันเราเริ่มต้นที่ร้าน กว้านสิ่วกี่ ตลาดน้อย
โอม เป็ดย่าง จงมา






โอม ฮะเก๋า จีบกุ้ง จงมา











แช่ฮะเก๋าไว้ในจิ๊กโฉ่วอย่างสบายใจเฉิบ
จนพี่หมีบอกว่า ตัวๆ ขอแช่หนมจีบบ้างสิ
-_-''
โถ่ นึกว่ามีให้ครบทุกคนง่า






ผัดคะน้าน้ำมันหอย เรียกว่าเป็นคะน้าลวกราดน้ำมันหอยดีกว่า






โกยซีหมี่ อาหย่อย แต่เลี่ยนอะ ทานเยอะไม่ได้






หมดแระ






จากครั้งแรกที่ได้มาชิมออกจะประทับใจมาก
คราวนี้กว้านสิ่วกี่กลับรักษาความประทับใจแบบครั้งแรกไม่ได้แฮะ
ทุกอย่างไม่มีอันไหนร้อนมาอย่างที่อาหารจีนควรจะเป็น
อาหารจีนนี่ ไม่ร้อนนี่ ความอร่อยดรอปลงไปเยอะเลย




แต่ก็ยังสนุกในการถ่ายรูปเล่นในร้านนี้อยู่ดี











So many times I like my hands more than my face : -D






ไม่รู้อีกสิบปี ร้านนี้จะยังเป็นอย่างนี้อยู่หรือเปล่า





















จากตลาดน้อย เราก็ขับรถผ่านวงเวียนโอเดียนไปที่เยาวราช
เลี้ยวขวาเข้าไปจอดที่เวิ้งจอดรถประจำ ที่เคยเป็นโรงหนังเฉลิมบุรีเก่า
แล้วเราก็เดินต่อมาไปที่แยกหมอมี
แล้วเราก็เจอกับร้านนี้






แวะดื่มเก๊กฮวยเย็นๆชื่นใจๆ กันหน่อยเนะ











แล้วเราก็เดินต่อไปยังร้านของหวานที่เป็นเป้าหมายที่แท้จริง
ร้านสิงคโปร์โภชนานี้เอง วันก่อนเห็นคุณเจี๊ยบไปมา
เราก็ โอ้ว ว่าจะไปนานแล้ว ไม่ได้ไปพิชิตซะที วันนี้ถึงครา











มันชื่อลอดช่องสิงคโปร์ ก็เพราะว่าร้านนี้แหละ






แก้วละ 18 บาท กะทิหอมมัน ไม่เลี่ยน ไม่หวานเกิน






เส้นลอดช่องใสๆ เหนียวนุ่มอย่างนี้แหละ ที่เราต้องการ
ค่อยคุ้มกับค่าจอดรถหน่อย (รึเปล่า?)











แล้วเราก็เดินทางตามล่าหาของกินกันต่อกันเถอะ






เดินผ่านร้านหมูสะเต๊ะที่ปิดอยู่ แต่ควันหอมๆแสบจมูกที่ลอยออกมาจากในร้าน
แปลว่าเขากำลังปรุงหมูสะเต๊ะเพื่อลูกค้าคืนนี้หรือพรุ่งนี้อยู่สินะ











การเดินข้ามถนนเยาวราชในเวลาบ่ายของวันอาทิตย์
ก็เป็นเรื่องที่ชิลๆได้พอสมควร
ปรกติมาตอนกลางคืน รถราจะวิ่งกันจนเครียดเวลาข้ามถนน ถึงจะเป็นวันเวย์ก็เถอะนะ






เราเดินข้ามถนนเยาวราชมา เดินทะลุถนนผดุงด้าว เข้าถนนพาดสาย
แล้วเลี้ยวขวาอย่างมั่นใจในความจำ
แต่ปรากฏว่า ตึกแถวด้านนี้ล้วนแต่ปิดประตู เลยเข้าใจว่า ร้านปิด
ด้วยความที่คิดว่ามันเหมือนจะมีร้านกาแฟอีกที่ ก็เลยลองเดินกลับมาอีกด้านของถนนพาดสายดู
แล้วก็พบว่า ร้านเอี๊ยะแซ ที่เราตามหา มันย้ายมาอยู่พิกัดตรงนี้นี่เอง











เป็นครั้งที่สองที่เข้ามาที่ร้านนี้
และรู้สึก out of place มากๆ
เพราะไม่เข้าพวกกับลูกค้าคนอื่นๆในร้านอย่างแรง
แต่เราไม่แคร์ ฮ่าๆๆ






ร้านใหม่กำแพงสีม่วง ลูกค้าเก่าๆก็ยังนั่งประจำร้านอยู่ไม่ไปไหน











สภากาแฟที่สตาร์บักส์ไม่มีวันจะมาแทนที่เพื่อเขาเหล่านี้ได้






ป้ายเมนูที่ทำให้รู้ว่า เป็นร้านเก่าย้ายมา











แก้วกาแฟแบบที่เป็นแก้วๆหายไปไหน ก็ลืมถาม มีแต่แก้วแบบนี้











ขนมปังปิ้งที่สั่งผิด รสชาติก็ไม่เลว






แต่ขนมปังนึ่ง สังขยา นี่แหละที่เราต้องการ











อิ่มกลิ้งๆเสร็จ ก็เดินกลับข้ามมาที่ฝั่งเฉลิมบุรี
แวะร้านอาหารแต้จิ๋ว ร้านประจำบ้าน เพื่อซื้อมื้อเย็นกลับไปที่บ้าน











แล้วก็หมดวันอิ่มๆไปอีกวันนึง




กว้านสิ่วกี่
คลิกเพื่อดูพิกัดที่นี่โลด


สิงคโปร์ โภชนา
คลิกเพื่อดูพิกัดที่นี่โลด


คั้นกี่ น้ำเต้าทอง
คลิกเพื่อดูพิกัดที่นี่โลด


เอี๊ยะแซ
คลิกเพื่อดูพิกัดที่นี่โลด