ก่อนถึงบุญญาวาส

วันนี้เค้าขี้เกียจแปะรูป เอาไว้ค่อยแปะนะ
กิ๊กเขาอัพไว้ก่อนแล้วพร้อมรูป ไปดูกันได้ที่นี่เลย
http://www.digitalinstinct.com/memoir07/archives/729

และแล้วก็กำลังจะถึงวันที่ ๒ พ.ย.ซึ่งเป็นวันโรงทาน
เดือนนี้เป็นเดือนสำหรับการเตรียมการ
และจะยิ่งเข้มข้นขึ้นในช่วงสองสัปดาห์สุดท้าย
ปีนี้มีงานทำที่คั่นหนังสือเพิ่ม งานก็เลยเพิ่มไปอีก
ถึงแม้ว่าจะใช้งบประมาณน้อยที่สุด
แต่แรงงานก็ทุ่มทุนไม่แพ้งานอื่นเหมือนกัน

ปีนี้เราตั้งใจกันไว้ว่าจะนอนให้ได้มากขึ้น
ปีที่แล้วก็กะไว้งี้ ไปๆมาๆได้นอนสองชั่วโมงเองมั้ง
ปีนี้แก่ลง ขอเวลานอนมากขึ้นอีกนิดน่า นะ นะ

เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา
ก็จบภารกิจไปสองอย่าง คือ คุกกี้ กับที่คั่นหนังสือ
(ที่คั่นหนังสือนี่หลังๆยืมแรงงานสาวๆด้วย)
ยังเหลือที่เราต้องทำคืออบฐานคานาเป้ และเค้กกล้วยหอม
ซึ่งเราก็เตรียมลางานวันศุกร์เอาไว้แล้ว
จะได้มีเวลาทำอย่างเต็มที่
และวันเสาร์จะได้(พยายาม)หาเวลานอนมากขึ้นอย่างที่ตั้งใจ แฮ่ม

ถึงจะทำมาปีนี้เป็นปีที่สามแล้ว
ก่อนถึงวันงาน ก็ยังลุ้นอยู่ดีนะ
ลุ้นว่าที่ทำไปแจกทั้งหลายเนี่ย มันจะหมดหรือเปล่า แฮ่...

งานนี้ถือว่าเป็นงานใหญ่ส่งท้ายสำหรับปีนี้
งานใหญ่อีกทีก็รอไปอีกสองเดือน ทำบุญโรงพยาบาลสงฆ์ เหมือนเดิม

++++++++

ป.ล.๑
สัปดาห์นี้ไม่อัพแล้ว รอหลังโรงทานค่อยอัพทีเดียวดีกว่า

ป.ล.๒
ยอดบริจาคโรงทานเพิ่มขึ้นทุกปีนะ
ถึงแม้ว่าปีนี้จะมีหลายๆโครงการติดๆกันก็เถอะ
เป็นที่น่ายินดี

ป.ล.๓
อยากไปเที่ยวหลายที่มากๆๆๆๆๆ

ป.ล.๔
เมื่อเช้าไปสนามบินสุวรรณภูมิมา
ชอบบรรยากาศนั่งรถตอนเช้ามืดจังเลย

ป.ล.๕
ก็เลยว่าวันนี้คงนอนไว เพราะตื่นซะเช้าเลย ฮ้าววว...

ป.ล.๖
เดือนหน้าปาเข้าไป ๔ งานแต่งแล้วที่ต้องไป
อีกสอง คิดว่าคงจะโดด ถ้าไม่เอาการ์ดมาอุดปากไว้ก่อน
เป๋าฟีบ แฮ่ๆ

ป.ล.๗
ยังอยู่ในโหมดพอใจอยู่
หลายๆทีก็คิดว่าตัวเองโชคดีนะ ที่ไม่โชคดีเกินไป

ป.ล.๘
ว่าจะเอาป.ล.ให้ครบ ๑๐

ป.ล.๙
หนังสือใดๆ เป็นยา(นอนหลับ)วิเศษสำหรับเราเสมอ
หนังสือที่เราอ่านช้าที่สุดคือหนังสือที่เราเอาไว้หัวเตียง บนรถ และในกระเป๋าถือ

ป.ล.๑๐
กรุงเทพเริ่มเย็น(ลง)แล้ว